Mak Lekarski - Papaver Somniferum

Mak lekarski wywodzi siê z Azji Mniejszej, z zachodniej czê¶ci basenu Morza ¦ródziemnego i z Afryki Pó³nocnej, w stanie dzikim nie wystêpuje, znany ju¿ w staro¿ytno¶ci.

Udokumentowane relacje stosowania opium w u¶mierzaniu bólu pochodz± z Azji Mniejszej ok. 1500 roku p.n.e. Uprawê maku w celu uzyskiwania opium prowadzi siê od ok. 2 tys. lat. W XIX i XX wieku dokonano wyizolowania z opium licznych alkaloidów, opisania ich w³asno¶ci, a tak¿e opracowania pó³syntetycznych lub syntetycznych pochodnych zwi±zków chemicznych, czêsto o znacznie wiêkszej skuteczno¶ci. Morfina i kodeina to najwa¿niejsze i stosowane na najszersz± skalê alkaloidy uzyskiwane z maku lekarskiego. Maj± dzia³anie przeciwbólowe, przeciwkaszlowe i przeciwbiegunkowe.

£odyga osi±ga 100-150 cm wysoko¶ci, jest prosta, sztywna, drewniej±ca, zakoñczona pojedynczym kwiatem, pokryta wyra¼nym bia³ym nalotem. Li¶cie s± du¿e, nieregularnie powcinane, obejmuj± ³odygê. Kwiaty s± du¿e, ¶rednicy do 10 cm, barwy bia³ej, jasnofioletowej, ró¿owej lub czerwonej, a nawet ¿ó³tej, z charakterystycznymi ciemnymi plamkami u nasady, pojedyncze lub pe³ne. Mak kwitnie od czerwca do lipca. W ogrodach uprawiane s± liczne ozdobne odmiany. Po kwitnieniu ro¶liny zasychaj±, a na usychaj±cych pêdach pozostaj± owoce - kuliste torebki, zwane makówkami, zawieraj±ce nasiona o barwie zale¿nej od odmiany.

Wymagania

Wymaga gleby ¿yznej, wapiennej, przepuszczalnej oraz s³onecznego stanowiska.

Rozmna¿anie

Rozmna¿a siê go przez nasiona wysiewane partiami od marca do kwietnia, bezpo¶rednio na miejsce sta³e. Siewki nale¿y przerywaæ - ostateczna rozstawa powinna wynosiæ 25-30 x 20 cm. Ro¶liny nie lubi± przesadzania.